طلاق مسأله‌ى 696 - طلاق كه جدايى از نكاح دايم است از نظر رعايت عدالت همان وضعى را دارد كه در خود عقد است ، زيرا عقد ازدواج شركتى است در تمام اصول و فروع زندگى بر پايه‌ى عدالت و محبت ، و در صورتى جاى طلاق است كه پايبندى به‌عدالت در ادامه زندگى ممكن نباشد ، كه زناشويى مستحب و يا واجب در آغاز و انجامش مشروط به‌انجام تكليف عادلانه در حقوق طرفينى است ، و اگر در يكى از دو طرف يا هر دو نمىخواهند و يا نمىتوانند زندگى را با يكديگر بر پايه‌ى عدالت و رعايت حدود الهى ادامه دهند ، در چنان موردى جاى طلاق است ، كه گسستن اين زندگى كه شما را از انجام حدود الهى باز مىدارد گسستنى است شايسته و واجب . از اين روست كه مىبينيم آيات طلاق و در پرتو اين آيات رواياتش همواره سفارش تقوى را در زندگى زناشويى كرده كه تا آخرين توان بايستى رعايت حقوق و حدود الهى در اين زندگى مشترك بسيار مهم بشود ، و در غير اين صورت كه هرگز هماهنگى ميان مرد و زن ممكن نيست و موجب ترك حدود الهى است ، بايستى چنان‌كه به‌حكم خدا بستگى انجام شده اين‌جا هم به‌حكم خدا گسستگى انجام گردد .